Alle berichten door henkhannemann

Henk Hannemann is a Dutch artist who constantly works on his collages and assemblages. Even during his travels he brings a pair of scissors, glue and paper. He picks up his vintage leaflets, magazines, books etc. along the way. In his hometown Leiden in The Netherlands he works in an old classroom both on his collages and assemblages. Regularly he has exhibitions. You can also find him on Facebook. Since summer 2014 he works on his art in the former mental hospital Schakenbosch on the border of Leidschendam. The books and magazines he uses for his collages are often half a century old or even older. The assemblages (boxes) are made from objects found on the streets or on flea markets and second hand shops. Hannemann got selected in 2014 for Kunstwerkt in Belgium with a collage about the First World War. His work was exposed in Muzee in Oostende. In 2015 his collage Great Balls of Fire was selected for the Zomerexpo in Haags Gemeentemuseum. In January 2016 Henk Hannemann was accepted as a member by Ars in Leiden, the oldest Art society in The Netherlands. In 2017 Hannemann was rejected for the Zomerexpo but selected for the Salon des Refusés in Stedelijk Museum Schiedam. Update. On the first of May 2016 Henk Hannemann moved to a new studio in Hazerswoude-Rijndijk. And guess what? He got asked back to Schakenbosch-Leidschendam. So at the moment there are two studio's. One for the collages and another one for the assemblages. Contact: henkhannemann@yahoo.nl. Or mail or phone: rikhasselbach@yahoo.com-(0031)612222263.

The Jolly Jay and the happy squirrel

THE JOLLY JAY…… AND THE HAPPY SQUIRREL.
Draai je je even om, dan heeft Hannemann al weer stiekem een vis bijgeplakt in zijn “definitieve” collage of, in dit geval, een eekhoorn op zijn assemblage geplaatst.
Er zit nog een verhaal achter. Enkele jaren geleden bezocht ik het Centraal Museum in Utrecht. Traditiegetrouw neem ik dan in een Belgisch café op de Oude Gracht een tripel. Ik zat buiten en een man in een elektrisch karretje reed voorbij, stopte en toverde uit een plastic zak een stapel cd’s. Of ik interesse had. Ik bedankte. Hij was niet uit het veld geslagen en tussen zijn benen vandaan toverde hij een tostiapparaat. Nog in de verpakking. Had hij gekocht voor zijn vriendin maar die had er al eentje. Hij vroeg een te hoog bedrag maar uiteindelijk mocht ik hem hebben voor 15 euro.
“En dan krijg je er nog een opgezette eekhoorn bij ook,” zei hij joviaal.
Dat trok me over de streep. Ik gaf hem het geld. Hij wilde wegrijden.
“En die eekhoorn dan?” vroeg ik. “Ja, die ligt thuis,” antwoordde hij.
Maar ik kon hem vanavond om acht uur ophalen. Hij schreef zijn adres op een bierviltje.
Ik meldde mij die avond even over acht uur. Ik moest door een donker poortje en belde aan bij het huis. Er gluurde iemand van achter het gordijn en werd binnengelaten door de verkoper uit het karretje. De trots van Utrecht was in het vertrek verzameld. Er stonden halve liters bier op tafel en er werd weed en heroïne gerookt.
“Ja, ik kwam voor de eekhoorn,” en maakte daarmee mijn komst duidelijk voor de zes paar ogen die me argwanend aankeken. Er werd een halve liter bier voor me neergezet en de “opgezette” eekhoorn werd in mijn handen gedrukt.
“Geinig ding man!” loog ik. Het was een goedkope kunststof beeltenis van een eekhoorn. Een half uur later verdween ik en bedankte hartelijk voor de eekhoorn. Daar kon ik wel wat mee.
Dat was niet gelogen. Gisteravond werd hij op de assemblage The Jolly Jay (de vrolijke gaai) geplakt met een takje onder zijn voorpootjes. Zo uit park Schakenbosch opgeraapt. Maar die naam kon niet meer. Daarom heet het werk vanaf heden The Jolly Jay and The Happy Squirrel. Jawel, de vrolijke gaai en de gelukkige eekhoorn.